Warming-up...

20 oktober 2009

Bleau 17 - 18 oktober 2009

Een opwarm-weekendje voor de herfstvakantie. Het gevoel begint terug te komen!

Het weekend dreigde even in het water te vallen… Vrijdag, in de trein op weg naar Sittard – vanaf waar we zouden vertrekken – spreek ik Chiel en Ties. Zij zouden ook gaan, maar zien het weer niet zo zitten. Het leek perfect te worden, maar op vrijdag waren de weersites spontaan minder gunstig gezind. Ik zie het nog positief in en probeer ze te overtuigen...

Als we om kwart over vier compleet zijn, rijden we in vierenhalf uur naar Bleau! Ideaal, zeker gezien mijn bijna ziek-gevoel dat ik vanaf woensdag had... Chiel smst dat hij met Ties bier gaat drinken en poolen in de Monk...

Na een goede nachtrust is het plan om zaterdag naar Sabots te gaan. Gezien het niveauverschil in ons gezelschap wel een handige keus, met genoeg uitwijkmogelijkheden. In de opwarmsessie merk ik dat de blokken inderdaad koud overkomen, maar ik weet ze de juiste liefde te geven... Het gevoel komt terug! Als ik warm ben willen de koude blokken vast ook meewerken, dus na de opwarmsessie loop ik naar mijn doel voor vandaag, Total Eclipse! In m’n eerste poging klim ik de staande start soepel tot de eindpas, maar mis die nèt... Dat is fijn, nu weet ik dat ik pogingen kan doen vanaf onderin! De pas van de extensie kost me moeite, maar uiteindelijk weet ik alle passen weer te maken. Yes, het gevoel is er echt! Alhoewel, deze boulder heeft met het Bleau-gevoel misschien niet zoveel te maken... In ieder geval ben ik blij met deze werksessie en hoop ‘m volgende week af te maken!

Op de weg terug naar Sabots stoppen we even bij Toit de Cul de Chien, die Mathijs nog een keer wilt herhalen... Dat lukt snel. Ondertussen zijn ook de Scandinaviers, die we ook al bij Eclipse aantroffen, erbij gekomen. Toit aux Grattons wordt geflasht. Ik doe ook een poging, en val op de laatste pas. Een volgende poging doe ik niet meer... De randjes staan tot diep in m’n huid...

In Sabots doet Roelien pogingen in Graviton, ik struin wat rond, opzoek naar boulders op de zuid-helling en probeer uiteindelijk wat in het dak van Zen. Rond vieren begint het te regenen. Erik en Renske willen graag nog even naar 95.2, dus dat komt goed uit. Als we op de parking aankomen is de regen opgehouden en de blokken lijken nauwelijks nat te zijn geworden. Mathijs, Renske en Roelien proberen P’tit toit - ik ben wel redelijk klaar voor vandaag. Toch klimmen we tot laat door, en in de schemering lopen we terug naar de auto.

Mijn verkoudheid van eerder die week is bijna geheel weggetrokken, maar ik ga toch weer redelijk op tijd naar bed zaterdag... De zondag ziet er weer stralend uit, maar pas rond tienen is er actie. Rustig aan ontbijten, daarna naar Cuisinière! M’n lichaam voelt al een beetje vermoeid, met hier en daar wat spierpijn, maar dat trekt redelijk weg na een lange opwarmsessie. Karma ligt er mooi bij... Even aanvoelen? Ach, waarom niet! M’n pogingen gaan nauwelijks slechter dan eerdere sessies, maar aangezien het verschil tussen wel of niet (wat betreft elke pas) zo klein is in deze boulder, krijg ik het randje op de sloper net niet te pakken... Toch weer leuk om even in te spelen!

Ondertussen willen de dames naar Isatis. Ik speel nog even wat in La Chose en sjouw daarna ook naar Isatis. Uiteindelijk belanden we in Hautes-Plaines, waar iedereen Lapin ou Canard probeert. Ik werk in Métromotrice, een variant van Métropolis, een erg gave en spannende boulder. De passen lukken, maar ik ben te moe om het af te maken. Als afluiter van het weekend scheur ik bij het leggen van een hoge heelhook uit m’n broek...

Volgende week weer terug! De vorm is er, dat merkte ik net ook weer in Monk. M’n huid moet nog wat herstellen, maar dat zal vast goedkomen!

Mijn huid na twee dagen Bleau en een avondje Monk...

 

De Bleau-flow...

05 oktober 2009

Bleau 3 - 4 oktober 2009

Na vier maanden het klimmen op een laag pitje gehad te hebben is het weer herfst! De laatste drie weken ben ik weer begonnen met trainen en weer super gemotiveerd!

Vrijdagavond 1:30: Na zes uurtjes rijden in de Toyota Prius van Victor komen we aan in Bleau! Het begin van het seizoen! Het voelt een beetje gek om terug te zijn. Die nacht slaap ik slecht, en schrik een paar keer wakker, me afvragend waar ik ben... Nee, ik droom niet, het seizoen is echt begonnen!

De zaterdagochtend begint op tijd, maar ontspannen. Pas rond elf uur lopen we Cuvier binnen. Na het voorzichtig ‘toucheren’ van wat grepen beginnen we met opwarmen – eerst een paar keer Corto, daarna snel door naar Bérézina. Zou ik het nog kunnen, na meer dan vier maanden onderbreking? De wrijving is top en vijtien seconden later sta ik op het blok. Toch voelde het gek, meer krachtig en minder natuurlijk en vloeiend dan ik gewend ben... De tweede keer gaat soepeler, maar nog steeds niet op de wijze en in dezelfde flow waarop ik deze boulder honderden keren eerder klom...

Het doel voor vandaag is verder te gaan waar het vorige seizoen eindigde: Imothep! Door de varens kunnen we de boulder niet in één keer vinden, maar na een kleine omweg blijkt de imposante prow er - gelukkig - nog hetzelfde bij te liggen als een paar maanden geleden...

Werken in Imothep...

Na het opwarmen van de borstspieren en de hamstrings beginnen Victor en ik met pogingen. Het voelt allemaal loeizwaar en wat onwennig, ondanks dat ik in m’n hoofd precies weet wat ik moet doen. Ik boek geen progressie en weet zelfs niet meer zo hoog te komen als een paar maanden geleden... Victor daarentegen vecht zich uiteindelijk één pasje hoger dan zijn vorige sessie.

Ik voel de spierpijn al opkomen, dus tijd voor een pauze. We vergezellen Chiel naar zijn project: Aérodynamite! Na een paar pogingen staat z’n voet perfect in de pocket, z’n rechterhand op de bovenste zijgreep en hoeft hij alleen nog maar door te tikken naar de linker rand! Door onzekerheid over de juiste methode - die achteraf natuurlijk wel juist blijkt te zijn - weet hij het nog te verprutsen... Een volgende goede poging zit er niet meer in...

Victor wil aan het eind van de dag terug naar Imothep. Mijn spierpijn is echter zo erg dat ik liever nog wat andere dingen probeer.

Contrôle Technique & Big Golden; still projects...

Samen werken we nog in Panic, een hoge, zeer spannende kant, maar komen uiteindelijk niet achter de juiste methode... Ima, die een paar weken geleden aan haar schouder is geopereerd vindt het wel prima in Rempart, want het is lekker zonnig. Chiel moet Blitz nog afmaken, maar uiteindelijk lukt ook dat niet...

De spannende kant 'Panic', binnenkort terug, met nog meer pads...

Ima 'the-one-armed-bandit' Nahumury & Chiel probeert 'Blitz'

Uiteindelijk zijn we allemaal kapot, zonder echt heel veel gedaan te hebben... Toch mooi, zo’n eerste weekend...
De volgende ochtend wil Victor terug naar Imothep. Mijn spierpijn is net zo erg als vorig jaar februari, toen ik Imothep voor het eerst probeerde. Toch besluit ik mee te doen...

Een succeservaring in de lastige 'Plats en Sauce', 7a

Victor boekt weer progressie, bij mij gaat het nog slechter dan gister... Ik besluit te stoppen. Wel weet ik nog een lastig 7a'tje af te maken naast Imothep. We sluiten het weekend af in Rocher du Mauvais Passage, waar we allemaal nog een paar succeservaringen kunnen beleven. Een mooi eind van het weekend, dat ondanks dat het klimmen allemaal niet heel soepel voelde, wel echt geslaagd was! Hopelijk komt de bleau-flow snel terug!